Aansprakelijkheid bedrijfsarts voor loonsanctie

In de praktijk komen we vaak tegen dat werkgevers niet tevreden zijn over de arbodienst c.q. de bedrijfsarts die ze hebben ingeschakeld. Kritiek is er over de softe houding van de bedrijfsarts, het te lang arbeidsongeschikt laten zijn van de zieke werknemer, een te grote focus hebben op de medische aspecten en daarmee te weinig aandacht voor de bedrijfsgebonden oorzaken. Een veel gehoorde klacht is ook dat een zieke werknemer niet snel op het spreekuur kan komen.

Basiscontract

Sinds de inwerkingtreding van de Wet verbetering poortwachter ligt de rol van de bedrijfsarts bij de re-integratie van zieke werknemers formeel vast.  Per 1 juli 2017 zijn nieuwe regels in de Arbeidsomstandighedenwet opgenomen en is de positie van de bedrijfsarts verstevigd.

De wet verplicht werkgever en bedrijfsarts om samen te werken en geeft minimumnormen voor de manier waarop dit moet gebeuren: het basiscontract. In het basiscontract tussen een werkgever en de arbodienst moeten de wettelijke minimumeisen staan waarbij een arbodienstverlener betrokken moet zijn:

  • toetsen van de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E);
  • ziekteverzuimbegeleiding;
  • het aanbieden van (periodiek) arbeidsgezondheidskundig onderzoek (PAGO);
  • eventuele aanstellingskeuringen.

Het is echter mogelijk om nadere afspraken te maken en dat is echt geen overbodige luxe. Dit laatste geldt zeker aangezien de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever bij ziekte (nog steeds) is vastgesteld op twee jaar en er dus veel geld op het spel staat.

Recentelijk is een vonnis gewezen, waarin een bedrijfsarts zijn zorgplicht heeft geschonden en aansprakelijk is voor de loonsanctie die door UWV aan de werkgever was opgelegd.

Casus

In deze kwestie had Hago Zorg met haar arbodienst ArboAnders nadere afspraken gemaakt, onder meer over een zogenaamd ‘maatwerkpakket’ verzuimbegeleiding. Deze kwamen erop neer dat van de arbodienst een meer actieve rol werd verwacht in het kader van de re-integratie van een zieke werknemer.

In het re-integratietraject van een zieke werkneemster van Hago pakt (de bedrijfsarts van) de arbodienst echter die actieve rol niet. Een aantal behandelingen komt niet  van de grond een uiteindelijk Hago krijgt van het UWV een loonsanctie opgelegd.

Hago start een schadevergoedingsprocedure, procedure is gestart tegen Arboanders waarin zij verzocht om schadevergoeding, waarbij zij zich op het standpunt stelt dat ArboAnders niet heeft gehandeld zoals van een deugdelijk arbodienstverlener verwacht had mogen worden en omdat ArboAnders niet aan haar verplichtingen uit de maatwerkovereenkomst heeft voldaan

Na weging van alle feiten en omstandigheden komt de Rechtbank tot het oordeel dat de bedrijfsarts van ArboAnders niet heeft gehandeld met de zorgvuldigheid die van een redelijk handelend en redelijk

Wilt u meer weten over dit onderwerp. Neem contact met ons op en wij informeren u graag.

Tegenstrijdig belang bestuurder en persoonlijke aansprakelijkheid

Elke bestuurder is tegenover de rechtspersoon gehouden tot een behoorlijke vervulling van zijn taak. In dat kader dient elke bestuurder zich te richten naar het belang van de vennootschap en de met haar verbonden onderneming. Het kan echter voorkomen dat een bestuurder bij een bepaalde transactie een (in)direct persoonlijk belang heeft dat strijdt met het belang van de vennootschap. Er is dan sprake van een tegenstrijdig belang. Wat kan, mag of moet de betreffende bestuurder in dat geval doen?

  1. De betreffende bestuurder dient aan zijn medebestuurders het tegenstrijdig belang te melden.
  2. Vervolgens mag hij niet deelnemen aan de beraadslaging en besluitvorming over het onderwerp waarbij hij een tegenstrijdig belang heeft. Concreet: De bestuurder met tegenstrijdig belang moet de vergadering verlaten.

Maar wat als alle bestuurders tegenstrijdig belang hebben, of – wat vaak in de praktijk voorkomt – er maar één bestuurder is?

  1. Het besluit moet worden genomen door de raad van commissarissen.
  2. Als dat ook niet mogelijk is (bijvoorbeeld een raad van commissarissen ontbreekt binnen de vennootschap), dan besluit de algemene vergadering van aandeelhouders.

En wat als de bestuurder enig bestuurder en aandeelhouder is binnen de vennootschap?

  1. Het is dan aan te raden om eerst extern deskundig advies in te winnen alvorens te besluiten om de onderhavige transactie aan te gaan.

Ook hier geldt: de statuten kunnen anders bepalen, dus kijk altijd eerst wat daar in staat. Let wel: De regeling inzake het tegenstrijdig belang mag in beginsel niet meer worden weggeschreven in de statuten.

Sancties

Als in strijd met de regels van het tegenstrijdig belang toch een besluit is genomen, dan is het genomen besluit vernietigbaar. Eenieder die een redelijk belang heeft, kan een vernietigingsvordering instellen tegen de vennootschap (bijvoorbeeld de aandeelhouders). Als het besluit echter inmiddels al is uitgevoerd, dan is dit niet meer mogelijk (Let op! Na één jaar verjaart al de mogelijkheid tot vernietiging). Staat de belanghebbende dan met lege handen? Nee.

De bestuurder met tegenstrijdig belang riskeert namelijk persoonlijke aansprakelijkheid. Hetzelfde geldt ook voor de overige bestuurders die niet of onjuist hebben ingegrepen indien zij van het bestaan van het tegenstrijdig belang op de hoogte waren.

Ben dus als bestuurder op je hoede bij het nemen van bestuursbesluiten en schakel desnoods een externe deskundige in.

WeDo Advocaten is graag bereid u verder te informeren en u desgewenst juridisch te begeleiden met betrekking tot dit onderwerp.

Geen lasterlijk artikel Primo TVGids over oud-wereldkampioen wielrennen

De Belgische Raad voor Journalistiek heeft de klacht van de weduwe van oud-wereldkampioen wielrennen Eric De Vlaeminck over een artikel in Primo TVGids, een weekblad van Uitgeverij Cascade, afgewezen.

In het artikel ging het onder meer over de vraag wie de beste veldrijder aller tijden is. Liboton, ook oud-wereldkampioen wielrennen, vindt dat hij dat is en niet De Vlaeminck, omdat deze in 1970 en 1971 met twee wereldtitels is gaan lopen dankzij zijn ‘zwaar verleden’, waarmee gedoeld zou worden op dopinggebruik.

De weduwe voelt zich gekrenkt in haar eer en goede naam. Zij vindt de uitspraak lasterlijk tegenover wijlen Eric De Vlaeminck, omdat hij zich niet meer kan verdedigen. Primo TVGids had, zo stelt zij, om toestemming voor het plaatsen van het artikel moeten vragen.

Primo TVGids heeft zich op het standpunt gesteld dat het artikel niet lasterlijk is voor Eric De Vlaeminck. Verder hebben Primo TVGids en de journalist zorgvuldig  gehandeld en de woorden zorgvuldig gekozen. Bovendien hoeft een medium tevoren geen toestemming te vragen om een artikel te publiceren. Dat zou raken aan de persvrijheid.

De Raad van Journalistiek in België stelt dat een journalist zorgvuldige afwegingen moet maken en is van mening dat in deze kwestie het journalistiek geoorloofd was om de uitspraken te publiceren.

Voor de volledige tekst van de uitspraak: http://www/v2.rvdj.be/node/491

Uitgeverij Cascade, de uitgever van Primo TVGids, werd in deze kwestie bijgestaan door Ferenc Welten.

Is een bestuurder persoonlijk aansprakelijk na betalingstoezegging?

Een bedrijf (X) heeft in opdracht van een ander bedrijf (Y) werkzaamheden verricht en hiervoor facturen verzonden. Een aantal van deze facturen is onbetaald gebleven.

Nadat X op betaling van de openstaande facturen had aangedrongen, heeft de bestuurder van Y in een e-mail aan X onder meer bericht:
“Wat is het openstaande saldo? Gaarne opgave, zodat ik dit kan overmaken”.

In een latere e-mail heeft de bestuurder van Y bericht:
“Ik had het plan om jullie 2 weken geleden te betalen, echter er was niet genoeg geld meer beschikbaar op de bv rekening”.

Daarop spreekt X de bestuurder persoonlijk aan voor de door haar geleden schade.

Primair baseert X haar vordering op nakoming van een verbintenis uit (mondelinge) overeenkomst.
De bestuurder zou zich persoonlijk mede verbonden hebben voor de schulden van Y, omdat hij in zijn e-mail heeft gesteld dat hij persoonlijk het geld aan X zou overmaken.

Subsidiair baseert X haar vordering op onrechtmatige daad.
Zij stelt daartoe dat de bestuurder van Y persoonlijk aansprakelijk is voor de schade die X lijdt als gevolg van niet nakoming door Y van haar betalingsverplichtingen. Als bestuurder heeft hij opdrachten aan X verstrekt en een betalingstoezegging namens Y gedaan, terwijl hij – gezien zijn inzicht in de financiële situatie van Y – wist of behoorde te weten dat Y haar betalingsverplichting en haar later gedane betalingstoezegging niet zou (kunnen) nakomen en Y geen verhaal zou bieden voor de op grond van deze toerekenbare tekortkoming geleden schade.

Juridisch

Persoonlijk mede verbonden?
Naar oordeel van de rechtbank is niet aannemelijk geworden dat de bestuurder van Y zich persoonlijk heeft verbonden voor de betalingsverplichting van Y aan X uit hoofde van de verzonden facturen.
Dit volgt niet uit de verzonden e-mail. Weliswaar gebruikt de bestuurder van Y in die e-mail de woorden ‘zodat ik dit kan overmaken’, maar uit een taalkundige uitleg van die woorden volgt slechts dat hij in zijn hoedanigheid van bestuurder van Y toezegt een overmaking te zullen doen en dat hij niet bedoeld heeft zich persoonlijk voor bedoelde betalingsverplichting van Y te binden. Een besloten vennootschap bezit weliswaar rechtspersoonlijkheid, doch kan als entiteit zelf geen (recht)handelingen verrichten, dit zal een bestuurder/gevolmachtigde namens haar moeten doen. In dat licht dient voormelde opmerking te worden bezien. De rechtbank neemt in dit verband mede in aanmerking dat de bestuurder in de latere e-mail ook aan X stelt: ‘ik had het plan om jullie 2 weken geleden te betalen’, maar dat hij in dezelfde zin aangeeft dat de betaling van de bankrekening van de bv (Y) dient te geschieden.
Bovendien volgt uit het enkele verrichten van een betalingshandeling namens een besloten vennootschap (althans de toezegging daartoe) niet zonder meer dat de betalende persoon zich mede in privé heeft verbonden voor de schuld. Daarvoor is meer vereist.

Onrechtmatige daad?
X grondt haar vordering subsidiair op onrechtmatige daad.
Bij de beoordeling van deze vordering moet het volgende worden vooropgesteld.

Het gaat in een geval als het onderhavige om benadeling van een schuldeiser van een vennootschap door het onbetaald en onverhaalbaar blijven van diens vordering. Ter zake van deze benadeling zal naast de aansprakelijkheid van de vennootschap mogelijk ook, afhankelijk van de omstandigheden van het concrete geval, grond zijn voor aansprakelijkheid van degene die als bestuurder (i) namens de vennootschap heeft gehandeld dan wel (ii) heeft bewerkstelligd of toegelaten dat de vennootschap haar wettelijke of contractuele verplichtingen niet nakomt.
In beide gevallen mag in het algemeen alleen dan worden aangenomen dat de bestuurder jegens de schuldeiser van de vennootschap onrechtmatig heeft gehandeld waar hem, mede gelet op zijn verplichting tot een behoorlijke taakuitoefening als bedoeld in artikel 2:9 BW, een voldoende ernstig verwijt kan worden gemaakt.

Voor de onder (i) bedoelde gevallen is in de rechtspraak de maatstaf aanvaard dat persoonlijke aansprakelijkheid van de bestuurder van de vennootschap kan worden aangenomen wanneer deze bij het namens de vennootschap aangaan van verbintenissen wist of redelijkerwijze behoorde te begrijpen dat de vennootschap niet haar verplichtingen zou kunnen voldoen en geen verhaal zou bieden, behoudens door de bestuurder aan te voeren omstandigheden op grond waarvan de conclusie gerechtvaardigd is dat hem ter zake van de benadeling geen persoonlijk verwijt gemaakt kan worden.
In de onder (ii) bedoelde gevallen kan de betrokken bestuurder voor schade van de schuldeiser aansprakelijk worden gehouden indien zijn handelen of nalaten als bestuurder ten opzichte van de schuldeiser in de gegeven omstandigheden zodanig onzorgvuldig is dat hem daarvan persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Van een dergelijk ernstig verwijt zal in ieder geval sprake kunnen zijn als komt vast te staan dat de bestuurder wist of redelijkerwijze had behoren te begrijpen dat de door hem bewerkstelligde of toegelaten handelwijze van de vennootschap tot gevolg zou hebben dat deze haar verplichtingen niet zou nakomen en ook geen verhaal zou bieden voor de als gevolg daarvan optredende schade. Er kunnen zich echter ook andere omstandigheden voordoen op grond waarvan een ernstig persoonlijk verwijt kan worden aangenomen.

Naar het oordeel van de rechtbank kan in het onderhavige geval niet gezegd worden dat de bestuurder een voldoende ernstig persoonlijk verwijt kan worden gemaakt.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten